ทีมนักโบราณคดีนานาชาติเปิดเผยการค้นพบครั้งสำคัญที่อาจเปลี่ยนความเข้าใจเกี่ยวกับต้นกำเนิดศิลปะของมนุษยชาติ หลังพบรอยพิมพ์มือบนผนังถ้ำในประเทศอินโดนีเซียที่มีอายุอย่างน้อย 67,800 ปี และได้รับการรับรองให้เป็นศิลปะบนผนังถ้ำที่เก่าแก่ที่สุดเท่าที่เคยค้นพบในโลก
รอยพิมพ์มือดังกล่าวถูกค้นพบภายในถ้ำเหลียง เมตันดูโน (Liang Metanduno) บนเกาะมูนา ทางตะวันออกเฉียงใต้ของเกาะสุลาเวสี ประเทศอินโดนีเซีย โดยนักวิจัยระบุว่าเป็นผลงานจากยุคปลายไพลสโตซีน ซึ่งมีอายุเก่าแก่กว่าผลงานศิลปะถ้ำที่เคยค้นพบในยุโรปหลายหมื่นปี
การค้นพบครั้งนี้ได้รับการยืนยันผ่านเทคนิคการวิเคราะห์อายุด้วยเลเซอร์และยูเรเนียมซีรีส์ ซึ่งใช้ตรวจสอบชั้นแร่แคลไซต์ที่ก่อตัวอยู่บนผิวของภาพ ทำให้นักวิทยาศาสตร์สามารถระบุได้ว่ารอยพิมพ์มือดังกล่าวมีอายุไม่น้อยกว่า 67,800 ปี
สิ่งที่ทำให้การค้นพบครั้งนี้ได้รับความสนใจเป็นพิเศษ คือ ลักษณะของรอยพิมพ์มือที่ดูคล้ายกรงเล็บสัตว์ โดยนิ้วบางส่วนถูกปรับแต่งให้เรียวแหลมกว่าปกติ นักวิจัยเชื่อว่าอาจเป็นการแสดงออกเชิงสัญลักษณ์หรือความเชื่อบางอย่างของมนุษย์ยุคก่อนประวัติศาสตร์ สะท้อนให้เห็นถึงความสามารถด้านจินตนาการและการคิดเชิงนามธรรมที่ซับซ้อนกว่าที่เคยเข้าใจกัน
นักวิทยาศาสตร์ยังมองว่าการค้นพบครั้งนี้มีความสำคัญต่อการศึกษาการอพยพของมนุษย์ยุคแรก เนื่องจากเกาะสุลาเวสีตั้งอยู่บนเส้นทางสำคัญระหว่างเอเชียตะวันออกเฉียงใต้กับทวีปออสเตรเลีย หลักฐานดังกล่าวอาจสนับสนุนแนวคิดที่ว่ากลุ่มมนุษย์โบราณซึ่งเป็นบรรพบุรุษของชาวอะบอริจินในออสเตรเลีย เคยเดินทางผ่านพื้นที่นี้เมื่อหลายหมื่นปีก่อน
ศาสตราจารย์อดัม บรัมม์ และทีมนักวิจัยจากมหาวิทยาลัยกริฟฟิธ ประเทศออสเตรเลีย ระบุว่า การค้นพบนี้แสดงให้เห็นว่าความคิดสร้างสรรค์และพฤติกรรมเชิงสัญลักษณ์ของมนุษย์เกิดขึ้นเร็วกว่าที่เคยเชื่อกัน และไม่ได้จำกัดอยู่เพียงในยุโรปเท่านั้น แต่เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ก็อาจเป็นหนึ่งในศูนย์กลางสำคัญของพัฒนาการทางวัฒนธรรมของมนุษย์ยุคแรกด้วยเช่นกัน
การค้นพบรอยพิมพ์มืออายุเกือบ 68,000 ปีครั้งนี้ จึงไม่เพียงสร้างสถิติใหม่ให้กับวงการโบราณคดีโลก แต่ยังเปิดประตูสู่คำถามสำคัญเกี่ยวกับจุดเริ่มต้นของศิลปะ ภาษา ความเชื่อ และวิวัฒนาการทางความคิดของมนุษย์ ซึ่งนักวิทยาศาสตร์ยังคงค้นหาคำตอบต่อไปในถ้ำและแหล่งโบราณคดีอีกจำนวนมากทั่วภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
